Τούρκικες σειρές, καταθλιπτικές ειδήσεις, εκπομπές που προσβάλουν την αισθητική και την νοημοσύνη. Ελληνική τηλεόραση, η όαση της πλήξης και της μιζέριας. Βέβαια για να βρούμε κάποια εκπομπή που να ασχολείται με το αγαπημένο μας χόμπι δεν θα ψάξουμε στο πρόγραμμα της TV, αλλά στο λατρεμένο διαδίκτυο. Ευτυχώς οι επιλογές είναι πολλές και για όλα τα γούστα. Σειρές, αφιερώματα, ανασκοπήσεις, ενημερωτικά δελτία κλπ, συνθέτουν ένα πλήρες “τηλεοπτικό” πρόγραμμα για κάθε ενημερωμένο-καμένο gamer!
Ειδήσεις
IGN Daily Fix
Τα σύντομα ημερήσια δελτία του IGN (με την απαραίτητη αισθησιακή παρουσία) μας ενημερώνουν για τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας και τα σχόλια των gamers κάτω απ' το βίντεο μας ενημερώνουν για το πόσα λιγούρια κυκλοφορούν στον κόσμο.
IG Daily
Μια πιο καμένη ειδησεογραφική ενημέρωση μας προσφέρει η ομάδα του machinima. Ο παρουσιαστής φαίνεται να είναι υπό την επήρεια τουλάχιστον δύο διαφορετικών ουσιών, πάντα σε συνδυασμό με μπύρες και ξενύχτι στο COD.
Σειρές
The Online Gamer
Το στερεότυπο του online gamer που βρίζει, είναι μισογύνης, ομοφοβικός και πολλά άλλα, αρνητικά κυρίως, παρουσιάζονται στο The Online Gamer. Εννοείται ότι παίζει μόνο COD, ότι μισεί το Wii και ότι όλοι είναι noobs εκτός από εκείνον.
O Σαβουροgamer
Σκίσε μου τα βάρδουλα Capcom, άλλαξε μου τα φώτα ΕΑ, κάνε με να πω τον δεσπότη Παναγιώτη Activision, δώσε μου κι άλλο shovelware Ubisoft, χρέωσε μου τον αέρα που αναπνέω Microsoft, βγάλε κι άλλο Mario Nintendo, αφαίρεσε κι άλλες λειτουργίες απ' το PS3 Sony. Χτυπήστε με αλύπητα, μ' αρέσει!
Θέλω DRM, DLC, online pass, κακό χειρισμό, χαμηλή AI, glitches, bugs, να ταχταρίζω ψηφιακά μωρά, να κουνάω χέρια, πόδια, γεννητικά όργανα και ότι άλλο προεξέχει για να παίξω ένα παιχνίδι και να χρειάζομαι τουλάχιστον τρία χέρια για να παίξω ταυτόχρονα με αναλογικούς, κουμπιά, shoulderbuttons και touch screen με stylus. ΘΕΛΩ ΠΟΝΟ!
Ooooh yeaaaah!
Και τι να παίξω; Το Shadow of the Colossus όπου ένας νεκρόφιλος-παιδόφιλος προσπαθεί να αναστήσει μια ανήλικη σκοτώνοντας αθώα ζωά; Μήπως το Οkami, όπου οι μουτζούρες που έκανε ένα πεντάχρονο στα προνήπια πλακώνονται με τις μπογιές που έπεσαν στο παντελόνι μπογιατζή; Την σειρά Zelda που πρωταγωνιστεί η ξανθιά με το πράσινο μίνι και την καφέ μπότα; Το, θεός φυλάξoι, Flower με τα φύλλα και τα δέντρα να τα παίρνει ο αέρας; Ή μήπως το ICO με τον κερατά και την ανορεξικιά; ΕΛΕΟΣ.
Δώσε μου Call of Duty με γραφικά πενταετίας και μπινελίκια online. Δώσε μου Street Fighter με τους μισούς μαχητές κλειδωμένους στο δισκάκι σε υπερκοστολογημένο Day Οne DLC. Δώσε μου single player Assassin's Creed που να μην μπορώ να παίξω χωρίς μόνιμη σύνδεση στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα στους τρισάθλιους servers της Ubi. Δώσε μου Kinect Sports για να χτυπιέμαι σαν επιληπτικός μπροστά απ' την τηλεόραση προσπαθώντας να οδηγήσω μια σχεδία. Δώσε μου PS3 και μετά κάν' το downgrade ώστε να μην κάνει ούτε τα μισά απ' όσα μπορούσε όταν κυκλοφόρησε. Δωσ' μου το ίδιο Mario ξανά και ξανά προσθέτοντας απλά διαφορετικά κοστούμια. ΠΟΡΩΣΗ!
Θέλω και bugs, θέλω και glitches. Θέλω να παίζω Skyrim μέχρι να τα φτύσει η κονσόλα. Θέλω να λιώσω στο Dead Island μέχρι να ματώσουν τα μάτια μου. Θέλω να παίζω online και να χάνω από cheaters ή να εγκαταλείπουν όλοι το ματς όταν κερδίζω εγώ.
Σκατά γραφικά, σκατά χειρισμός και ξύλο, πολύ ξύλο! Η χρυσή εποχή των video games...
Ιδέες-Προτάσεις-Αξιολόγηση
Microsoft έχεις σκεφτεί να χρεώνεις το Xbox Live με ογκοχρέωση; Δεν φτάνει που χρησιμοποιούν την υπερτέλεια υπηρεσία σου για να μπαίνουν στο facebook, twitter και στον λατρεμένο Internet Explorer ΜΟΝΟ με 50 ευρώ το χρόνο! Σε λίγο θα σου ζητήσουν και δωρεάν demo... Α και μην σε δω να ξοδεύεις χρήμα για νέα παιχνίδια! Αυτή είναι δουλειά για τις εταιρειούλες που δεν έχουν να ασχοληθούν με σοβαρά πράγματα. Τους δίνεις την άδεια να βγάζουν παιχνίδια στο 360 δεν θα πέσεις και στο επίπεδό τους...
Sony με απογοητεύεις! Πόσο καιρό έχεις να αφαιρέσεις κάτι απ' το PS3; ΤΡΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΣ ΜΗΝΕΣ; Από τότε που μας έδωσες το καταπληκτικό PS3 Super Slim, με 12GB σκληρό επαναπαύτηκες στις δάφνες σου. Να μην επαναληφθεί. Ζήσαμε υπέροχες στιγμές μαζί, με αφαίρεση backwards compatibility, other OS, των επιπλέον θυρών USB, των θυρών mini cards κλπ. Περιμένουμε πολύ λιγότερα από σένα...
Nintendo δεν με χρειάζεσαι, έχεις πάρει τον σωστό τον δρόμο. Πότε να περιμένουμε το επόμενο ολοκαίνουριο New Super Mario Bros;
ΕΑ δεν έχω να πω κάτι, απλά προσκυνώ! Είσαι εταιρεία σύμβολο. Είσαι η Apple των video games. Χωρίς εσένα τα online passes και τα ετήσια αθλητικά παιχνίδια μπορεί να μην υπήρχαν. Χωρίς εσένα μικρά στούντιο μπορεί ακόμα να έβγαζαν αξιόλογα παιχνίδια (μπλιαχ) πριν τα αγοράσεις και τα διαλύσεις. Χωρίς εσένα το Dragon Age 2 και το Mass Effect 3 θα ήταν παιχνίδια-αριστουργήματα (ew).
Activision μπορεί να ανταγωνίζεσαι την EA αλλά δυστυχώς δεν την φτάνεις. Ναι οκ έχεις τα COD που αρκούν για να μειώσουν την αξία όλων των video games που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία 30 χρόνια, αλλά μόνο αυτό; Κοίτα τι έχει κάνει για εμάς τους S&M fans η ΕΑ και κοίτα τι έχεις κάνει εσύ; Μετεξεταστέα...
Αααααχ Capcom! Κάνε με σκουπίδι! Ξεφτίλισε με! Είσαι η ΕΑ της Ιαπωνίας και να ξέρεις ότι αυτό δεν το λέω απλά για να σε καλοπιάσω, το εννοώ! Μ' αρέσει που με θεωρείς εντελώς βλάκα όταν κατεβάζω 100ΚΒ DLC χαρακτήρων και πιστεύεις ότι δεν θα καταλάβω ότι οι χαρακτήρες βρίσκονται ήδη στο δισκάκι. Πολύ το φχαριστήθηκα που έκανες του Dante σαν ανάποδο γαμώτο Δεν έφερνε αρκετά λεφτά στο ταμείο και έπρεπε να τιμωρηθεί. Μπράβο σου που ακύρωσες το τελευταίο Mega Man και μετά έριξες το φταίξιμο στους fans. Καλά κάνεις και υπερχρεώνεις τα παιχνίδια σου, γιατί σου αξίζει. Και οι Resident Evil fans να βγάλουν τον σκασμό, που μου μάθανε και το “survival horror”... Όταν εσύ δημιουργούσες survival horror αυτοί παίζανε με τα πουλάκια τους. Όταν αυξηθούν και γίνουν όσα είναι και τα βαρεμένα shooter junkies τότε να ζητήσουν “επιστροφή στις ρίζες”. Σιχτίρ.
Έτσι μωρή εταιριάρα! Κάν' τα όλα μπουρδέλο! Πες μου ότι μετά θα κάνεις τον Ryu γοργόνα. Plz
Ubi, Ubi... Γιατί μαρή σταμάτησες το always online DRM; Με τι θα φτιάχνομαι τώρα εγώ μπροστά απ' τον υπολογιστή; Με το youporn; Εκεί θα μας καταντήσεις; Κοίτα να επανέλθεις γιατί αρκετά με τα Rayman και τις παπαριές. Που είναι το Imagine Babiezzz για το 3DS, όπου τα τσισάκια και τα κακάκια του μωρού θα είναι σε 3D; Που είναι η Hanna Montana για το Wii U, όπου θα μπορώ με το νέο χειριστήριο να βάψω real time την μούρη της Χάνας και να της φτιάξω πλεξούδες το μαλλί; Που είναι το Wii U Dare με τα cyber όργια μπροστά απ' την κάμερα του gamepad του Wii U; Κι αυτοί που ζητάνε Beyond Good & Evil 2, και άλλα τέτοια δήθεν παιχνίδια να τα ζητήσουν απ' τον Schafer (μακριά από μας...). Άιντε μπράβο.
Σαν μέλη του συλλόγου των απανταχού σαβουροgamers απαιτούμε και διεκδικούμε χειρότερη μεταχείριση απ' τις εταιρείες. Κακοφτιαγμένα, μισοτελειωμένα και ακριβότερα παιχνίδια, προβληματικό hardware, κακή εξυπηρέτηση και κυρίως αδιαφορία θα εκτιμούνται δεόντως. Κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου σε “ποιοτικές” εταιρείες όπως η Double Fine, η Thatgamecompany, η Retro Studios και άλλες, πως αν συνεχίσουν την δράση τους θα απαντήσουμε με χτυπήματα.
Δώστε πόνο!
Journey review

Το Journey, όπως και οι προκάτοχοι του, δεν είναι ένα συμβατικό παιχνίδι. Είναι πιο συμβατικό από το Flower, αφού έχουμε πλέον την ελευθερία της κίνησης του χαρακτήρα μας, αλλά ξεφεύγει από τα καλούπια που βάζουμε τα περισσότερα παιχνίδια. Χειριζόμαστε ένα ανθρωπόμορφο ον, του οποίου ο μυστικιστικός πολιτισμός έχει θαφτεί κάτω από την άμμο. Σκοπός του είναι να φτάσει στο βουνό που βρίσκεται στον μακρινό ορίζοντα, ανακαλύπτοντας στο ταξίδι του όσα περισσότερα μπορεί για την φυλή του. Ο χαρακτήρας μας θα πρέπει να διασχίσει άμμο και χιόνια για να φτάσει στον στόχο του. Περνώντας μέσα από την έρημο και τις απόκρημνες πλαγιές του βουνού θα πρέπει να βρει τρόπους να ξεπεράσει διάφορα εμπόδια και κάθε φορά που το πετυχαίνει σκηνές από τον πολιτισμό της φυλής του, του αποκαλύπτονται.
Με την βοήθεια του άλματος και της αιώρησης αλλά και με την δύναμη της “έκκλησης” θα ξεπεράσει τους απλοϊκούς γρίφους της ερήμου. Ένα “κασκόλ” πάνω στον χαρακτήρα αντικατοπτρίζει την διάρκεια της αιώρησης του και την υγεία του. Ανάλογα με το πόσα objectives έχουμε ολοκληρώσει μεγαλώνει και το “κασκόλ” άρα και ο χρόνος αιώρησης και η υγεία. Όσο μεγαλύτερο το κασκόλ τόσο περισσότερη δύναμη έχει και η “έκκληση”, που μπορεί να επαναφέρει ανενεργές στήλες σε ένα τελετουργικό ή να “ζεστάνει” παγωμένα σύμβολα του χαμένου πολιτισμού στο χιόνι.
Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει...
Οι κινήσεις του πρωταγωνιστή μας είναι αέρινες. Ο τρόπος που γλιστράει στην άμμο ή πασχίζει να ανέβει έναν απότομο αμμόλοφο ή και ο τρόπος που ανεμίζουν τα ρούχα του είναι σαγηνευτικά. Ακόμα και με την περιορισμένη του παλέτα το παιχνίδι εντυπωσιάζει. Αποχρώσεις του πορτοκαλί και του λευκού κυριαρχούν, αλλά από μόνες τους μπορούν να δημιουργήσουν μαγευτικά τοπία. Ο άνεμος που ανακατεύει την άμμο και ο ήλιος που πέφτει πάνω της, τα ερείπια ναών και τα απομεινάρια της τέχνης του χαμένου πολιτισμού μας βυθίζουν σε ένα κόσμο απόλυτης αρμονίας. Η μουσική φυσικά παίζει σημαντικό ρόλο στην μύηση μας στον κόσμο του Journey. Φλογέρες, βιολιά, ξυλόφωνα, τύμπανα διαδέχονται στιγμές έντασης και ηρεμίας. Δεν υπάρχουν φωνές μόνο περιβαλλοντικοί ήχοι και μουσική.
Ο χειρισμός είναι απλοϊκός, φτάνει ο μοχλός και δύο κουμπιά, ένα για το άλμα και ένα για την “έκκληση”. Μπορούμε να χειριστούμε την κάμερα με το sixaxis ή και με τον δεξί αναλογικό αν και παίρνει συνήθως την κατάλληλη θέση μόνη της. Η μικρή του διάρκεια δεν είναι κάτι που είναι απαραίτητα αρνητικό, ίσως γιατί το παιχνίδι θα έχανε την ατμόσφαιρά του αν συνέχιζε, απλά και μόνο για να προστεθεί έξτρα χρόνος.
Βαρομετρικό χαμηλό
Το online μέρος δεν είναι μια ξεχωριστή επιλογή, αλλά συμπορεύεται με το κυρίως παιχνίδι. Καθώς παίζουμε, οποιαδήποτε στιγμή (εφόσον φυσικά είμαστε συνδεδεμένοι στο δίκτυο) μπορεί να συνδεθεί κάποιος μαζί μας και να συνεχίσουμε μαζί την περιπέτεια. Δεν είναι θέμα επιλογής, ούτε το παιχνίδι σε ρωτάει αν θες να παίξεις με κάποιον άλλο, απλά κάποιος μπορεί να εμφανιστεί κοντά σου, στο δικό του ταξίδι προς το βουνό. Δεν υπάρχει voice ή text chat ούτε καν μας δίνεται το όνομα του συνοδοιπόρου μας, παρά μόνο μόλις τελειώσουμε το παιχνίδι, μετά τα credits όπου μας αποκαλύπτεται το PSN id του σαν μέρος της εμπειρίας μας. Υπάρχει συνεννόηση μέσω της “έκκλησης” όπου μπορεί ο καθένας να δίνει την θέση του μέσα στον κόσμο του παιχνιδιού.
Το παιχνίδι αφήνει την ερμηνεία της ιστορίας του στον παίχτη – δέκτη. Ο καθένας μπορεί να έχει την δική του εξήγηση για το τι συμβολίζει το “βουνό” ή η δύναμη της “έκκλησης”. Το Journey σαν εμπειρία δεν είναι για όλους. Δεν έχει ούτε σκορ, ούτε ενδείξεις στην οθόνη ούτε κάποιο βαθμό δυσκολίας. Αν κάποιος το ξεκινήσει με σκεπτικό παίζω για να το τερματίσω και δεν αφεθεί, δεν θα το εκτιμήσει γι' αυτό που προσφέρει. Και αυτό που προσφέρει είναι αυτό που λέει και το όνομα του, ένα ταξίδι, μια χαλαρωτική εμπειρία και μια επίδειξη της θετικής επίδρασης των video games στην ψυχολογία μας.
Ice Age 4: Continental Drift: Arctic Games review

Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι πριν ξεκινήσω αυτό το review-Γολγοθά. Termi σε μισώ και μισώ κι όλο τον κόσμο, γιατί ζεις κι εσύ μαζί. Αυτά... Στο story mode του Ice Age 4: Continental Drift: Arctic Games (από εδώ και στο εξής IA4CDAG – φακ δις, πιο εύκολος είναι ο κωδικός του WiFi μου) δύο αντίπαλες ομάδες ζώων παίρνουν μέρος σε μια σειρά από mini games για το ποιος θα κερδίσει ένα μάτσο φρούτα. Οι ήρωες είναι οι γνωστοί χαρακτήρες των ταινιών Ice Age. Τα mini games περιλαμβάνουν αγώνες ταχύτητας, σκι, αγώνες ταχύτητας, σκι, σφεντόνες, αγώνες ταχύτητας, σκι και βούλωμα τρύπας (το τελευταίο είναι bonus game). Μετά από κάθε αγώνισμα ανάλογα με το αν κερδίσει ή αν χάσει η ομάδα μας, εμφανίζεται και το αντίστοιχο βιντεάκι χαράς, λύπης, κλαυσίγελου. Οι σκηνές που διακόπτουν το “gameplay” του Ice Age 4: Continental Drift: Arctic Games θυμίζουν Beast Wars (το θυμάται κανείς ή προδίδω ηλικία;) με animation και γραφικά Παλαιολιθικής Εποχής, την εποχή που διαδραματίζεται και το παιχνίδι δηλαδή – Τζίζους Κράιστ Σούπερ Σταρ τι σύμπτωση! Α, και το story mode διαρκεί είκοσι λεπτά! Μπορεί και λιγότερο μιας και δεν κατάλαβα εξ αρχής ότι έπρεπε να παίζω με το motion του sixaxis και έτσι αναρωτιόμουν γιατί δεν στρίβει το μαμούθ στην οθόνη. ΕΙΚΟΣΙ ολόκληρα λεπτά! Επειδή όμως ευχόμουν να τελειώσει στα πέντε λεπτά το Ice Age 4: Continental Drift: Arctic Games τα είκοσι είναι πολλά...
Στο free play παίζουμε τα διαθέσιμα παιχνιδάκια με όποια σειρά θέλουμε, λες και θα καταλάβουμε διαφορά και μπορούμε να καλέσουμε και παρέα, αν βρούμε κάποιον να θέλει να κάψει εγκεφαλικά κύτταρα και να βάλει σε κίνδυνο την πνευματική του υγεία και κατ' επέκταση την ζωή μας. Το tournament mode είναι τα ίδια παιχνίδια με συμμετοχή πολλαπλών παιχτών. Ο χειρισμός είναι εξ αρχής ρυθμισμένος να παίζει με το motion του sixaxis αλλά υποστηρίζει και τους απλούς αναλογικούς. Να αναφερθώ στην ακρίβεια του; Θα το έκανα αν υπήρχε. Στην απόκριση του; Θα το έκανα αν υπήρχε. Στην ψυχαγωγία που προσφέρει; Η μόνη ψυχαγωγία που προσέφερε το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι στους γείτονες που με έβλεπαν να βυζοτραβιέμαι καθώς αναρωτιόμουν γιατί σε μένα; Αλλά όλοι στις δύσκολες στιγμές αυτό δεν διερωτώνται; Μήπως είναι μια δοκιμασία που θα πρέπει να περάσω; Μήπως τιμωρούμαι για αμαρτίες του παρελθόντος και τώρα θα πρέπει να πικροθρηνωδώ και να αιματοστηθοδέρνομαι παίζοντας το Ice Age 4: Continental Drift: Arctic Games μέχρι να εξιλεωθώ;
Το Ice Age 4: Continental Drift: Arctic Games μπαίνει στην λίστα παιχνιδιών που απαιτούν κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις για να απολαύσει κανείς. Αν το παιδί μου ζητούσε ποτέ αυτό το παιχνίδι δυο λέξεις θα ερχόταν απευθείας στο μυαλό μου ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ. Τα trophies, που πετάγονται σαν αντρικά γεννητικά όργανα μετά από κάθε αγώνισμα - είτε χάσουμε, είτε κερδίσουμε, είτε σπάσουμε το χειριστήριο από οργή, είτε βάλουμε φωτιά στην κονσόλα και χορεύουμε γύρω της σαν μανιασμένοι, δεν παίζει ρόλο η απόδοση μας το trophy θα το πάρουμε – δημιουργούν αίσθημα ντροπής και αναγκάζουν τον οποιοδήποτε να παίξει αμέσως όποιο παιχνίδι βρει μπροστά του (ακόμα και το κτηνοβατικό Barbie Horse Adventures είναι καλύτερο) πριν συγχρονίσει τα trophies στο προφίλ του.
Στο Ice Age 4: Continental Drift: Arctic Games το αλησμόνητο χτες συναντιέται με το αναπάντεχο αύριο και ρίχνουν τους καρπούς τους στον Καιάδα των αναμνήσεων. Τα γραφικά σαν ψίθυροι του τίποτα αιωρούνται στο πουθενά όπως τα ουράνια σώματα του ανύπαρκτου ιδεώδους μας μονογαμικής αλήθειας. Ψίθυροι που πλαταγίζουν τα ανήλιαγα σοκάκια μιας ατέρμονης λεωφόρου ο ήχος, που θριαμβεύει στο παρόν ενός νωχελικού και ανίσχυρου μέλλοντος. Ο χειρισμός αναπάντεχος, σκληρός, απειλητικός σπρώχνει τις εμμονές του στην τρέλα του καθαρτηρίου που κοιτάζει κατάματα μια αγέλη ανήλιαγων χειριστηρίων. Και στην άκρη στέκεται το Ice Age 4: Continental Drift: Arctic Games, τρεμάμενο, ανήμπορο, αδρανές και φωνάζει δυνατά μόνο μια λέξη: Ζαμπαρακατρανέμια...
Η E3 2012 σε εικόνες

1, 2, 3 ζντο!













Της Ubisoft; Της Sony; Ή της Nintendo;
Αλλά θα μου πεις τι με νοιάζει πια για το παιχνίδι; Αφού το μισό campaing το είδα.

Νέο Mario; ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Ήρθαν νωρίτερα τα Χριστούγεννα;
ΤΙ;; ΔΥΟ νέα Mario;; Και τα δύο 2D;
Τσιμπήστε με κάποιος!

Έκαναν reunion οι Power Rangers και δεν με ειδοποίησε κανείς;

Brand Fucking New Super Mario Bros.U Hear Me Bro?

Ε, και μετά ξύπνησα!”

Το βιβλίο που πήγε, το 'φαγες;

Μου 'ρθε μια λιγοθυμιά απ' την τόση καινοτομία που βγάζει η εικόνα!

Εδώ βλέπουμε τον Sly Cooper που από ρακούν-κλέφτης έγινε σκέτο κλέφτης με μπλε συνολάκι από τα αποκριάτικα του Jumbo και με full face με εντοιχισμένα αφτιά (ξέχασε το αποσμητικό στο σακουβαγιαζ δυστυχώς), τον Kratos που μάλλον συγχωρέθηκε για την δολοφονία της οικογένειάς του μιας και άρχισε να ξεβάφει απ' τον δεξί χέρι, την Fat Princess που λιγώθηκε την κάμερα (ή το cameraman anyway) και τον Sweet Tooth που μόλις βγήκε από τα κομμωτήρια Kyralitsa Coiffures.

Απ' την Λίμνη των Κύκνων δεν είσαι;
Απ' το gay pride; Είσαι σίγουρα από video game;
Καλά ε, το βρήκα! Είσαι απ' τις καινοτομίες που παρουσίασε η Microsoft για το Kinect, ε;
Halo vs Dance Central: The Ballet Edition.
MS είσαι πολύ μπροστά!



Προστατευόμενα είδη gamers

Ο παντρεμένος gamer
- ονόμασε το παιδί του από χαρακτήρα του αγαπημένου του video game (π.χ. Κράτος Κατσαπλιάς, Ζέλντα Χλέμπουρα, Μάστερ Τσιφ Κωνσταντινογιαννακοδημητρακόπουλος κ.α.)
- έχει τηλεόραση αναλογικά μεγαλύτερη απ' το σαλόνι του και το πεδίο όρασής του δεν φτάνει για να δει ολόκληρη την οθόνη
- σηκώνεται χαράματα για να παίξει, γιατί μόνο τότε δεν θα τον ενοχλεί κανείς, με τον κίνδυνο της παντόφλας να παραμονεύει
- ντρέπεται που έχει trophies/achievements από παιχνίδια όπως Hannah Montana και Dora the Explorer, που παίζουν τα παιδιά του, και έχει πάρει επανειλημμένα τηλέφωνο την εξυπηρέτηση πελατών για να τα διαγράψουν
- έκανε λίστα γάμου στο Gamestop
Είναι οικογενειάρχης άνθρωπος και θα πρέπει να προλαβαίνει όλες τις υποχρεώσεις του...
Ο παππούς gamer
- γκρινιάζει συνεχώς που “τα παιχνίδια δεν είναι όπως τα έφτιαχναν παλιά“ και πως “όλα έχουν γίνει ευκολότερα” και όταν μεγάλωνε αυτός “όλα τα video games γίνονταν με αγάπη και μεράκι”
- διαμαρτύρεται που τα παιδιά σήμερα δεν εκτιμούν τίποτα και που τα έχουν όλα, ενώ αυτός “τότε” δούλευε ένα μήνα “στα χωράφια με τα καπνά” για να πάρει το Pong
- στο ΙΚΑ αντί να κάνει αέρα με το βιβλιάριο υγείας όπως οι υπόλοιποι ηλικιωμένοι, παίζει Tetris με το "τούβλο" gameboy σιγομουρμουρίζοντας συνεχώς “αυτά ήταν παιχνίδια” και “φτου τελειώνει η μπαταρία, θα πρέπει να βγάλω απ' το ακουστικό”
- δεν πατάει στο καφενείο γιατί όλοι οι άλλοι γέροι μιλούν για ποδόσφαιρο και πολιτική και κανείς δεν συμμερίζεται τον πόνο του που η Atari δεν βγάζει πια κονσόλες
- λάμπει σαν τρία εγκεφαλικά κάθε φορά που έρχεται το εγγόνι του με το Ντι Ες και τα Πόκεμον σπίτι, μιας και η γυναίκα του δεν τον αφήνει να το αγοράσει, φωνάζοντας του συνεχώς “πότε θα μεγαλώσει επιτέλους;”, “ξέρεις πόσο χρονών είσαι;”, “πάλι θα χαλάσεις την σύνταξή σου;”, “το πήρες το χάπι σου;”
Δεν θυμάμαι, από δω ξαναπέρασα; Καταραμένο αλτσχάιμερ...
Η γυναίκα gamer
- αγοράζει κονσόλες μόνο σε παλ χρώματα γιατί το μαύρο και το γκρι κάνουν κακό φενγκ σούι στο σπίτι και γκρινιάζει όταν το κατάστημα δεν έχει και έξτρα χειριστήρια σ' αυτά τα χρώματα
- θεωρεί τους Sims την καλύτερη ανακάλυψη μετά την πενικιλίνη και όταν είναι μόνη της τους βάζει όλους να το κάνουν με όλους γιατί, σου λέει, έτσι το κάνανε και στο Μπέβερλι Χιλς
- στον κόσμο λέει ότι έχει ως χόμπι την γλυπτική και την φιλανθρωπία ενώ αν πάρει μέρος σε καλλιστεία θα πει ότι βοηθάει τα παιδάκια στην Αιθιοπία και στον ελεύθερο χρόνο της παλεύει για την απελευθέρωση των κρατουμένων στην Τσετσενία, ενώ όταν έρχεται κάποιος στο σπίτι κρύβει τα παιχνίδια στο ντουλάπι με τα απορρυπαντικά
- όταν παίζει online χρησιμοποιεί “ευφάνταστα” ψευδώνυμα όπως “girlgamer4Life” και “girlzRule” και ενώ ζητάει την βοήθεια των συμπαικτών της με νάζι και ύφος κοάλα που περνάει κλιμακτήριο, θίγεται και κάνει report αν κάποιος της πει “να πάει στην κουζίνα της” ή της στείλει “ανάρμοστο” μήνυμα.
- διέκοψε την συνδρομή της στο γυμναστήριο με το που πήρε Wii και θεωρεί ότι το Wii Fit έκανε καλύτερη δουλειά για τα ψωμάκια της απ' όταν χτυπιόταν με την πάουερ γιόγκα του DVD της Πετρουλάκη
Ο μόνος λόγος που κρατάω το DS τόσο κοντά στην μούρη μου, είναι επειδή ταιριάζει με το λιπ γκλος μου!
Ο “δήθεν” gamer
- παίζει μόνο παιχνίδια ποιότητος (Shadow of the Colossus, Okami, Beyond Good & Evil, killer7, όλα του Tim Schafer κ.λ.π.) και θα σε κράξει αν δεν τα έχεις παίξει ή έστω δοκιμάσει. Αν πεις ότι δεν σου αρέσουν θα σε σταυρώσει και θα κάψει το νεκρό σου σώμα κάνοντας επικλήσεις στον Fumito Ueda
- απεχθάνεται τα Call of Duty και γενικά τα FPS γιατί “καταστρέφουν την βιομηχανία και την ποιότητα των παιχνιδιών” και υποστηρίζει σθεναρά ότι τα βιντεοπαιχνίδια είναι τέχνη
- θεωρεί καλύτερη κονσόλα όλων των εποχών το Dreamcast και κάθε χρόνο τον Σεπτέμβρη ρίχνει ένα τρισάγιο, ανάβει ένα κεράκι και μοιράζει πρόσφορο στην μνήμη του
- υποστηρίζει ότι τα γραφικά δεν έχουν σημασία και ότι ρόλο παίζει μόνο το gameplay και το story αλλά ταυτόχρονα παίζει και επαινεί παιχνίδια σαν το Heavy Rain
- ο πύργος του υπολογιστή του κινδυνεύει να πάθει αναφυλαξία από το νέον, η 27αρα LCD ξεχειλίζει απ' το γραφείο σαν τα ξυγκοπατσόκιλα χοντρής με μπικίνι και ο customized πύργος μοιάζει με έκθεμα του μουσείου μοντέρνας τέχνης
Έτσι είναι πτωχοί console games, το είπε και ο Yahtzee...
Ο συνδικαλιστής gamer
- μποϊκοτάρει τα παιχνίδια της ΕΑ και της Activision που τις χαρακτηρίζει σατανικές και αδίστακτες και φτύνει κάθε φορά που λέει το όνομα του Kotick
- μισεί τα DLC και τα DRM και στέλνει απειλητικά μηνύματα στις εταιρείες που τα υποστηρίζουν και συγχρόνως μπαίνει σε φόρουμ και κοινωνικά δίκτυα για να μοιράσει ψηφιακές προκηρύξεις
- υπογράφει petitions για την απόλυση του τάδε animator, την ακύρωση της κυκλοφορίας κάποιου παιχνιδιού, που δεν τον ενδιαφέρει αλλά “κάποιοι συνάνθρωποί μας το στερούνται”, την ελευθερία των indie studios, την διάσωση της Pandemic, της Ensemble, της 3D Realms, της Καρέτα-Καρέτα κλπ.
- κάθε φορά που βλέπει γονιό σε κατάστημα να παίρνει παιχνίδι ακατάλληλο για το παιδί του, κάνει υποδείξεις κουνώντας το δάχτυλο προκλητικά ενώ απειλεί τον υπάλληλο με μηνύσεις και δημοσιοποίηση του γεγονότος
- έχει συγγένεια με τον “δήθεν” gamer από το σόι της μάνας του μπατζανάκη του.
Η τρομοκρατία του DRM δεν θα περάσει. Capcom και Namco το ίδιο συνδικάτο!
Προσοχή η οποιαδήποτε παρέμβαση στο οικοσύστημα των Προστατευόμενων Ειδών Gamers αποτελεί κακούργημα και διώκεται ποινικά.
Γέα άι λάικ κόζπλεϊ (18+)

Καλά πόσο χειρότερο μπορεί να γίνει;



Η Lara δεν υπάρχει πια, την έφαγε το τρένο...

Μίλησε μου για τα παιδικά σου χρόνια καθώς θα καίω τις κόρες των ματιών μου με την ολυμπιακή φλόγα...






Ada: το μαλλί είναι λίγο νοικοκυράς, επίσης σου έχουν μείνει κάποια κιλά εγκυμοσύνης αλλά οκ,
Claire με ακούς; Είσαι εκεί μέσα; Θα σε βγάλω, θα της δώσω καθαρτικό αν χρειαστεί.
Ετικέτες
cosplay,
girl gamer,
megaman,
Mortal Kombat,
peach,
resident evil,
street fighter,
Tomb Raider
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)