Games Expo 2012 Πάτρα

Αρκετές εκατοντάδες κόσμου πέρασαν από το Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών την Παρασκευή 16 Μαρτίου για το πρώτο (και ελπίζουμε όχι τελευταίο) Games Expo της Πάτρας! Ενθουσιασμός και θετική διάθεση ανάμεσα στους παρευρισκόμενους που κάποια στιγμή λίγο πριν το μεσημέρι είχαν γεμίσει το Συνεδριακό Κέντρο.

Σε μια αίθουσα είχαν στηθεί αρκετά stands με 3DS (Super Mario Land 3D, TLoZ OoT 3D, Nintendogs & Cats, Mario Kart 7 κ.α.), κάποια κλασικά arcade machines (MS Pacman, Tekken 3, Bubble Bobble κ.α.), 3 τηλεοράσεις με Xbox 360 και το ολοκαίνουριο Street Fighter X Tekken (στις οποίες τηλεοράσεις αργότερα έγινε και τουρνουά) αλλά και gaming μηχανήματα - “δεινοσαύροι”! Σε μια διπλανή αίθουσα είχαν στηθεί κάποιοι υπολογιστές για την διεξαγωγή του League of Legends tournament. Παράλληλα με τα events στο αμφιθέατρο λάμβαναν χώρα ενδιαφέρουσες ομιλίες από άτομα του ευρύτερου χώρου της τεχνολογίας, με θέματα γενικά αλλά και πιο εξειδικευμένα πάνω στην σχέση μας με τα video games αλλά και σχετικά με τον τρόπο δημιουργίας τους και την κοινωνικοπολιτιστική τους προέκταση. Αναφορά έγινε στο νεοσύστατο gi-Cluster, της συνεργασίας δηλαδή αρκετών σημαντικών ελληνικών εταιρειών ηλεκτρονικών παιχνιδιών (και όχι μόνο) με σκοπό την αύξηση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας.

Στο δεύτερο μισό του συνεδρίου είχαμε την ευκαιρία να δούμε παρουσιάσεις από τις ελληνικές εταιρείες του χώρου. Είδαμε την εντυπωσιακή μηχανή γραφικών της Eyelead Software με όνομα Hive3D, έγινε παρουσίαση του νέου strategy browser game της S.D.S. Game Studios (γνωστής από το παιχνίδι 1453-1821: Η ώρα της απελευθέρωσης) με όνομα GensWar, μάθαμε τα σχέδια της Aventurine για την διάδοση του MMORPG της, Darkfall στην ασιατική αγορά, τις συνεργασίες της Games2Gaze με τις Icehole και Rotten Fish, μάθαμε περισσότερα για το Amnesty the Game που αποτελεί έργο μια ομάδας εθελοντών από τις εταιρείες που ανήκουν στην HGDA (Ελληνικής Game Developers Association) και αφορά τις προσπάθειες της Διεθνούς Αμνηστίας για την κατάργηση της θανατικής ποινής και ενημερωθήκαμε σχετικά με τις μελλοντικές ενέργειες και τα project αρκετών άλλων ελληνικών εταιρειών.

Πολλή καλή η προσπάθεια ανάδειξης των videο games από το ΙΕΕΕ Computer Society Student Chapter και το Φοιτητικό Παράρτημα ΙΕΕΕ του Πανεπιστημίου Πατρών, που παρά τα λίγα τεχνικά προβλήματα, στέφθηκε με επιτυχία! Ελπίζουμε στην θεσμοθέτηση της διοργάνωσης και να ακολουθήσουν το παράδειγμα και το μεράκι των διοργανωτών και τα υπόλοιπα αντίστοιχα ιδρύματα/οργανισμοί της χώρας. Τέτοιες ενέργειες χρειαζόμαστε για να μπορούμε κάποια στιγμή να θεωρηθούμε, σαν χώρα, μέρος της βιομηχανίας των ηλεκτρονικών παιχνιδιών και όχι παθητικοί δέκτες – καταναλωτές. Ελπίζουμε επίσης στην μελλοντική συμμετοχή σε τέτοιου είδους διοργανώσεις όχι μόνο των δημιουργών αλλά και των τοπικών διανομέων, που πλην των Nortec και CD Media, έλαμψαν δια της απουσίας τους.

Και του χρόνου!

Τσίγκινο Joystick Awards

Καλά τα Golden Joystick Awards καλά και τα BAFTA αλλά έχουν καταντήσει γραφικά. Συγγνώμη αλλά ακόμα και το 3χρονο ανιψάκι μου με λοβοτομή μπορεί να σκεφτεί πιο πρωτότυπες κατηγορίες από το «Game of the Year Award» και «Best FPS». Λίγη φαντασία δεν βλάπτει. Αφού λοιπόν στην Ελλάδα δεν έχουμε ακόμη κάποιο event βράβευσης του αγαπημένου μας χόμπι αυτό εδώ το blog ξεκινάει την βράβευση των «Τσίγκινο Joystick Awards» με την ελπίδα να γίνει θεσμός αλλά και πηγή έμπνευσης. Οι νικητές επιλέχθηκαν σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια και πήραν τα «Τσίγκινα Joysticks» τους με την αξία τους. Enjoy!

Και το βραβείο πηγαίνει:

Software

Βραβείο παιχνιδιού «Δεν μου φτάνει το εξώφυλλο για τον τίτλο θέλω πανό του ΠΑΟΚ»
Νικητής: Final Fantasy Crystal Chronicles: My life as a Dark Lord
Runner up: Marc Ecko's Getting Up: Contents Under Pressure

Βραβείο παιχνιδιού «Τα βιβλία μου είναι γαμάτα, οι ταινίες μου βλέπονται, τα παιχνίδια μου τα φτιάχνει η ΕΑ»
Νικητής: Harry Potter series
Runner up: Lord of the Rings series

Βραβείο παιχνιδιού «Senario??? Den katalavaino ellinika»
Νικητής: Super Mario series
Runner up: Little Big Planet

Βραβείο παιχνιδιού «Ρόμπα δεν γεννιέσαι, γίνεσαι»
Νικητής: Just Dance
Runner up: Wii music

Βραβείο παιχνιδιού «Άχου το μωρέ»
Νικητής: Little Big Planet
Runner up: Animal Crossing

Βραβείο παιχνιδιού «Πες μας τι πίνεις;»
Νικητής: Flower
Runner up: REZ

Βραβείο παιχνιδιού «Σεμινάριο για ορθοπεδικούς»
Νικητής: Mortal Kombat series
Runner up: God of War series

Βραβείο παιχνιδιού «Κλαίει η μάνα μου στο μνήμα»
Νικητής: Fragile Dreams: Farewell Ruins of the Moon
Runner up: Heavy Rain

Βραβείο παιχνιδιού «Που στο τέλος του ονόματος του δεν έχει αριθμό ή ημερομηνία»
Νικητής: Shadow of the Colossus
Runner up: Bayonetta

Βραβείο παιχνιδιού «Που το παίζεις ξύνοντας την μύτη σου»
Νικητής: Endless Ocean
Runner up: SingStar

Βραβείο παιχνιδιού «Που ο πρωταγωνιστής πηδάει πιο πολύ και από πορνοστάρ σε όργιο»
Νικητής: Prince of Persia: The Forgotten Sands
Runner up: Super Mario series

Βραβείο παιχνιδιού «Τα στήθια σου σαν γάλατα γαργάλατα, γαργάλατα»
Νικητής: Dead or Alive series
Runner up: Leisure Suit Larry series

Βραβείο παιχνιδιού «Πήγαινε στη γωνία να δεις αν έρχομαι»
Νικητής: Duke Nukem Forever
Runner up: Sadness

Βραβείο παιχνιδιού «Α εσύ είσαι; Δεν σε γνώρισα ντυμένη»
Νικητής: Lara Croft - Lara Croft: The Guardian of Light
Runner up: Jill Valentine – Resident Evil 5

Βραβείο παιχνιδιού «Έχω κάτι φόλες, φρεσκότατες»
Νικητής: Nintendogs
Runner up: Duck Hunt

Βραβείο παιχνιδιού «Πως κατάντησες έτσι σαν το γκόλου μ’»
Νικητής: Prince – Prince of Persia: The forgotten Sands
Runner up: Max Payne - Max Payne 3

Βραβείο παιχνιδιού «Όλοι οι καλοί χωράνε»
Νικητής: World of Warcraft
Runner up: MAG

Βραβείο παιχνιδιού «Μη φας έχουμε γλάρο»
Νικητής: Cooking mama
Runner up: Iron Chef

Βραβείο παιχνιδιού «Πες αλεύρι; Ο AVGN σε γυρεύει»
Νικητής: Ju-on The Grudge
Runner up: Imagine Babysitter


Hardware


Βραβείο κονσόλας «Με χειριστήριο που το παράκανε με τις λαβές»
Νικητής: N64

Βραβείο κονσόλας «Που το redesign σημαίνει αλλάζω χρώμα και προσθέτω features που έπρεπε να έχω από το launch»
Νικητής: Xbox 360

Βραβείο κονσόλας «Αγαπημένης του Μπαρμπαρόσα»
Νικητής: PSP
Runner up: PSone

Βραβείο κονσόλας «Με χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής από την Αιθιοπία»
Νικητής: Virtual Boy
Runner up: Dreamcast

Βραβείο κονσόλας «Με ηλίθιο όνομα έως 3 γράμματα»
Νικητής: Wii
Runner up: 3DO

Βραβείο κονσόλας «Δεν μας φτάνουν 2 χέρια για να τη χειριστούμε»
Νικητής: Nintendo DS
Runner up: Atari Jaguar

Βραβείο κονσόλας «Του 2006 με χειριστήριο του 1997»
Νικητής: PS3


Βραβείο κονσόλας «Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη»
Νικητής: PS2
Runner up: GameBoy

Τα video games έχουν… αντίδια

Εκτός από τις προκλητικά ελαφροντυμένες πρωταγωνίστριες, την μπόλικη βία με καρεκλοπόδαρα αίματος και την, τα τελευταία χρόνια, μεγάλη δόση σεξ η βιντεογκεϊμική βιομηχανία σοκάρει και με την επιθετική στρατηγική της. Έχετε δει εσείς ποτέ μια εταιρεία δίσκων ή κινηματογράφου να κράζει μια άλλη ή να βασίζει διαφημιστική καμπάνια εστιάζοντας στα αρνητικά του αντιπάλου;;; Όλοι με το «σεις» και με το «σας» είναι. Τι καταπληκτική ταινία που κάνατε, και τι υπέροχο CD που βγάλατε, και που τα βρήκατε αυτά τα ουάου σκηνικά και θα ξεράσω τον παστουρμά και την στραπατσάδα που έφαγα με όλη αυτή την ευγένεια. Από μέσα τους όμως εύχονται να τους καεί η μονταζιέρα και να τους γκρεμοτσακιστεί ο μπούμαν. Γιατί ο χώρος των videogames δεν είναι η Δρούζα να λένε τα καλά λόγια η μια εταιρεία στη άλλη, ούτε επίδειξη σεμέν και δαντέλας μετά τεΐου. Η τεστοστερόνη και η αδρεναλίνη είναι αυτές που οδηγούν την βιομηχανία. Μπορεί στην «δική» μας την βιομηχανία να έχουμε, στην χάση και στη φέξη, τα γλυκανάλατα μας αλλά έχουμε και τα κατάστηθα μαχαιρώματα! Ας δούμε μερικά από αυτά:

Direct μαχαίρωμα από εταιρεία σε εταιρεία

Microsoft vs Sony

Η Sony εκτός του ότι μας έκανε την καρδιά περιβόλι πίσω στο 2006 όταν ανακοίνωσε ότι δεν θα κυκλοφορήσει το PS3 στην Ευρώπη ταυτόχρονα με τις υπόλοιπες αγορές, έδωσε δικαιώματα στη Microsoft να της την πει. Και η λατρεμένη Microsoft δεν έχασε την ευκαιρία, μέχρι ποταμόπλοιο νοίκιασε για να της χαλάσει το αργοπορημένο launch ακόμη και σαρκαστική ιστοσελίδα ανέβασε:

Sony you’re late
Shouldn’t Have Kept You Waiting.org(ια)

Sega vs Nintendo

Εκτός από προκλητικές διαφημίσεις όπως αυτή εδώ ή αυτή την δεκαετία του ’90 η Sega είχε τόσο επιθετική στρατηγική που από τις διαφημίσεις του Mega Drive (Genesis) δεν έβλεπες τα θετικά του μηχανήματος αλλά τα αρνητικά του αντιπάλου. Το περίφημο «Genesis does what Nintendon’t» αλλά και το «Starting November 20th these things (N64, PlayStation) will become doorsteps» του 1998 πριν το launch του Dreamcast κάνουν την Sega και τους διαφημιστές της να φαίνονται αρκετά καλόπαιδα στα μάτια μας.

Genesis does what Nintendon’t

Blast Processing

Sony εναντίων όλων

Όχι που θα καθόταν με σταυρωμένα τα χέρια η Sony. Εκτός από τις κατά καιρούς προκλητικοαλαζονικές δηλώσεις δεν θα άφηνε και τις διαφημίσεις της χωρίς μια δόση κώνειου κερασμένου εξαιρετικά…

Πιου, πιου, πιου

Κατέβα ρε Mario κάτω αν είσαι άντρας…

Καρακαταdirect μαχαίρωμα από τύπο σε εταιρεία

EGM vs Sony

«Το PS3 δεν έχει τίτλους, είναι ακριβό, δεν πουλάει, κανείς δεν θέλει το Blu-ray, είναι τρίτο και καταϊδρωμένο», και άλλα μηνύματα «αγάπης» έστελνε ο τύπος, ηλεκτρονικός και μη, στη Sony για το στερνοπαίδι της τον πρώτο καιρό κυκλοφορίας του PS3 αλλά το EGM είναι αυτό που έκανε το μεγάλο βήμα για να ξυπνήσει την κοιμισμένη Sony…

Πάρε, πάρε, πάρε. Εδώ η τομάτα η φρέσκια. Για γεμιστά, για σαλάτα, για PS3. Πάρε κόσμε


Next Generation vs Nintendo

Κάτι αντίστοιχο με αυτό που έζησε η Sony πριν λίγο καιρό είχε αντιμετωπίσει και η Nintendo με την «θερμή» υποδοχή του N64 από το κοινό και τον τύπο την προηγούμενη δεκαετία… «Δεν υπάρχουν αρκετά παιχνίδια, γιατί χρησιμοποιεί πάλι cartridges, γιατί το PlayStation είναι πρώτο» γιατί μαμά;

7 χρόνια γρουσουζιά τουλάχιστον…μέχρι να βγει το DS δηλαδή!


Ειρηνιστές…
Υπάρχουν και αυτοί που θέλουν να φέρουν τις εταιρείες πιο κοντά…με τον δικό τους ανώμαλο τρόπο. Άντε μετά να πεις ότι είσαι hardcore gamer και να μην σε παρεξηγήσουν…

Video Games | | Jack Black Has Sex With XBOX360 PS3

XBox 360 | Playstation 3 | Nintendo Wii

Video games have... balls

Besides the sexy, light dressed protagonists, the cats and dogs of blood and violence, and the large dose of sex in recent years, the video games industry is shocking with it's aggressive strategy. Have you ever seen a film or a music company having a campaign focusing on the negatives of their opponents??? They are all like “What a spectacular movie you have there” and “what a wonderful CD is that”, “these scenes are amazing”, I'll throw up the lunch I ate with all this kindness. But their deepest desire is to burn the whole studio and to knock them over a bridge. On the other side the world of videogames is not the Oprah Winfrey show where the companies gather round and say good and polite things to each other. Testosterone and adrenaline are those that drive the industry. Sometimes we may have our sugar talking, but we have direct stabbings at chest – or any part of the body– as well! Let's look at some of them:


Company stabbing company


Microsoft vs Sony

Sony, except the fact that gave us the finger back in 2006 when they announced that PS3 won’t be released in Europe, simultaneously with other markets, gave Microsoft the opportunity to mock them. And the beloved Microsoft did not lose the chance to sail up a boat on the Seine river to spoil the launch party of PS3. They even upload a sarcastic website:







Sega vs Nintendo

Besides the very naughty ads like this one or this in the '90s, Sega had such an aggressive strategy of ads for the Mega Drive (aka Genesis) where you didn't see the advantages of the console, but the negatives of the opponent. The famous «Genesis does what Nintendon't» and «Starting November 20th these things (N64, PlayStation) will become doorsteps» of 1998, before the launch of Dreamcast in Japan, made Sega and their advertisers look like fair play fundamentalists in our eyes!



Genesis does what Nintendogs ... uh sorry Nintendon't!




Sony vs all

You wouldn't expect Sony to sit by and watch the others throw mud at their face did you? Apart from the occasional arrogant statements their advertisements were kind of bitter too... Just to show who's in charge!


Piu, piu, piu


Hey Mario come down if you're a man ...


Press stabbing company

EGM vs Sony

"PS3 has no titles, it’s expensive, it doesn’t sell, nobody wants the Blu-ray" and other messages of "love" sent the press, electronic and otherwise, to Sony for their latest console the first year the PS3 was released. But EGM made the big step to wake up the sleeping Sony ...



Next Generation vs Nintendo

Something similar to what Sony experienced, Nintendo had to deal with some years ago with and the "warm" reception of the N64 from the public and the press... "Why are there not enough games, why does it still use cartridges, why PlayStation is first? Why mommy?”
7 years of bad luck ... at least until you get the DS released!


3rd type stabbing (3rd parties)

Tomonobu Itagaki (Team Ninja's ex-boss) vs Namco

When Tomonobu Itagaki starts talking opening an umbrella is not going to do much! The creator of Dead or Alive and Ninja Gaiden series is no fan of Tekken and he thought it would be a great idea to kindly say it "Tekken 4 is a piece of shit". After that, he wasn't sure he made himself clear and added "Tekken sucks". Indeed, we couldn't tell the first time ...

Gabe Newell (Valve) vs PlayStation 3

Never say never. While Mr. Newell of Valve was very expressive that the PS3 is not suitable for creating games «a waste of everyone's time» and «a disaster on many levels» even proposed to Sony, the withdrawal of the console «I'd say, even at this late date, they should just cancel it and do a do over» came out on E3 2010 and while "apologized" informed us that Portal 2 would come to PS3. I like people with a stable character! How some things change! Since we saw Sonic on a Nintendo console and Banjo on Microsoft's one, nothing can surprise me anymore! Only if I see Mario on a Sony console I will quit video games and start knitting!


Gamers vs Gamers

Here come the unconventional weapons! In each generation with the new hardware we have a new console war. Every gamer chooses his camp, either openly or more distantly and as "unbiased" as possible. There are no laws and regulations, or truce and white flags in this war. Even the console that has not sold well, has no games, not even the creator has it in his own collection, even this console will have even one fanboy to support it to death.
If Microsoft, Nintendo and Sony are the forts, if 360, Wii and PS3 are flags, then the fanboys are the soldiers of the industry. With battle cries: "Wii has no hardcore games," "PS3 has no good online», «360 has RROD" with name calling Xbots, Wiitards, Playslaves and the mascot / chieftains Master Chief, Mario, Kratos all, from the 13 year olds with ADHD to 30 year olds will come out in the trenches of the forums to defend their beloved console with all possible ways and means. And here lies the biggest difference of our industry. We love our hobby, it becomes personal and we acquire another relationship than with a film that will end or a song that will get boring. We live our games and that is why we keep them in us as a personal experience that many of us make it a little more personal! Long Live Video Games!



Old but timeless ...

Pacifists ...
There are those who want to bring the companies closer ... with their own weird way. Hardcore gamer gets a whole new meaning ...

Video Games | | Jack Black Has Sex With XBOX360 PS3

XBox 360 | Playstation 3 | Nintendo Wii

Limited - Unlimited σημειώσατε 2

Αυτό το άρθρο είναι συλλεκτικό και σε limited edition, με μια φιγούρα του συγγραφέα και μια γιγαντοαφίσα της Άννας Βίσση, δώρα μέσα στο πλαστικό-συλλεκτικό κουτί που μοιάζει με τεφροδόχο. ΜΟΝΟ ΜΕ 199,99€.



Νισάφι ladies and gentlemen (απευθύνομαι σε διεθνές κοινό αλλά δεν ξέρω πως είναι το νισάφι στην εγγλέζικη). Τα σύγχρονα παιχνίδια έχουν καταστρέψει την έννοια του συλλεκτικού. Για κάθε τριτοδεύτερο παιχνιδάκι που κυκλοφορεί μας βγάζουν και μια limited - συλλεκτική edition που μόνο limited δεν είναι μιας και διατίθενται σχεδόν τόσα κομμάτια όσα και για το απλό παιχνίδι. Και πάω εγώ, που μου αρέσει το παιχνίδι, μπορεί και ολόκληρο το franchise, να το αγοράσω σαν γνήσιος φαν (και να σκάσω και το minimum ποσό για συλλεκτική έκδοση που είναι σχεδόν 100 ευρώ) και βλέπω 5-6 κόπιες της “περιορισμένης” έκδοσης στα ράφια. Τι στο καλό την λες limited; Βάλε το un- μπροστά για να μην μπερδευόμαστε κι εμείς...


Κουκλάκια, βιβλιαράκια με artwork, αφίσες, χάρτες, δωρεάν extra χαρακτήρες–όπλα-δονητές και χίλιαδυο καλούδια μέσα σε πολλά κιλά πλαστικού που τα τιμολογούν ακόμη και Χ2 της τιμής του παιχνιδιού. Για ένα παιχνίδι του διαμετρήματος του GTA, για παράδειγμα, είναι λογικό, με τόση μεγάλη fanbase, να βγάλουν συλλεκτικές εκδόσεις (ακόμη και αν αυτές είναι λίγο γελοίες) αλλά όταν βλέπεις για ολοκαίνουρια franchise-wannabe παιχνίδια να κυκλοφορούν συλλεκτικές εκδόσεις (καλέ ποιανού είναι αυτή η φιγούρα που έχει “δώρο” μέσα στο κουτί;) τότε είναι που η έννοια του συλλεκτικού πάει για βρούβες και φέρνει πίσω κάπρι παντελόνι με ασορτί πουκάμισο και σαγιονάρα(;;;).

Έβγαλε η EIDOS το Batman Arkham Asylum σε συλλεκτική έκδοση (ας το δεχτούμε, ο Batman έχει άλλωστε star quality που λέγαν και στο Fame Story). Τι μου δίνεις καλή μου εταιρεία δώρο το μπούμερανγκ του σουπερήρωα “εντοιχισμένο” σε μια πλαστική βάση; Τι να το κάνω φίλτατοι; Να το βάλω πάνω στην βιβλιοθήκη δίπλα στην φιγούρα του Ezio να κάνουν παρέα; Ή να το ξεκολλήσω και να το πετάξω στο κεφάλι του 7χρονου γείτονα που μου ρίχνει την μπάλα στο παράθυρο (ο οποίος έχει πάρει το ίδιο);


Πολύ καλά παραδείγματα limited είναι οι εκδόσεις Kubrick για το GTA III και Vice City. Λίγα κομμάτια (3000 παγκοσμίως) και πολυπόθητα (τουλάχιστον για μένα!). Έτσι νιώθει ο φανατικός μιας σειράς ότι έχει αγοράσει κάτι πιο ξεχωριστό από τους άλλους (σαν τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το κουτί της Πανδώρας, το Duke Nukem Forever) και ότι έψαξε/έφαγε-τον-κόσμο/φίλησε-κατουρημένες-ποδιές για να το βάλει στην συλλογή του.

Γι' αυτό το post αλλού ξεκίνησα, αλλού ήθελα να πάω και αλλού κατέληξα, αλλά το συμπέρασμα μου είναι το ίδιο: κάντε το περιορισμένο - περιορισμένο και το συλλεκτικό – συλλεκτικό για να δώσετε σε κάποιον, που θέλει να πάρει κάτι παραπάνω από ένα παιχνίδι, να νιώσει ότι πραγματικά αγοράζει κάτι ξεχωριστό και σπάνιο (όπως η καρέτα -καρέτα, η μονάχους-μονάχους, οι Duran-Duran και άλλες λέξεις που βγάζουν νόημα μόνο Χ2)!!

(για όσους δεν ήταν το '90 σε ηλικία να εκτιμήσουν την ποιοτική μουσική, αναφέρω ότι στην φωτογραφία του τίτλου είναι οι 2Unlimited - που έκαναν τεράστια επιτυχία στο τέλος του περασμένου αιώνα με dance ηχορυπαντούχα-κομμάτια)

Canis Canem Edit / Bully (PS2, Wii, Xbox360)

Ε ναι μετά από αυτό μπορείς να βγεις σε ένα οποιοδήποτε gaming forum και να βροντοφωνάξεις «έπαιξα ένα παιχνίδι που λέγεται “Σκύλος τρώει σκύλο”» και δεν είναι μόνο ότι κανείς δεν θα σε περάσει για τρελό αλλά θα σε επιβραβεύσουν που αφιέρωσες χρόνο για να παίξεις ένα τόσο ποιοτικό και πρωτότυπο παιχνίδι (και όχι μόνο τα Fifia και τα Killzonia αυτού του κόσμου)!

Ο Jimmy Hopkins, ο 15χρονος πρωταγωνιστής του παιχνιδιού, δεν είναι ένα συνηθισμένο παιδί (μεταξύ μας είναι λίγο κωλόπαιδο). Οι γονείς του (η μάνα του που μόλις έκανε τον 6ο γάμος της…, και ο πατριός του ένα ακμαιότατο 60χρονο ραμολί) θέλουν να τον ξεφορτωθούν για να πάνε μήνα του μέλιτος. Τον παρατάνε, λοιπόν, μπροστά από το Bullworth Academy, ένα εσώκλειστο σχολείο, και φεύγουν για Μαλδίβες (δεν μας το λέει το παιχνίδι αλλά είπα να βάλω μια εξωτική πινελιά). Στο σχολείο βρίσκεται αντιμέτωπος με όλα τα στερεότυπα της αμερικάνικης υποκουλτούρας, του δυτικού κινηματογράφου που ελλοχεύουν τον ιμπεριαλισμό και την απαλλοτρίωση των παραδοσιακών αξιών (επίσης νόμος είναι το δίκιο του εργάτη) συγγνώμη ξύπνησε ο Φιντέλ μέσα μου!



Σπασικλάκια, σφίχτιδες, ψωνισμένα πλουσιόπαιδα και αλητάκια (πολύ ελεύθερη μετάφραση των ορίτζιναλ λέξεων) θέλουν να πέσουν να τον φάνε. Ακόμη και οι καθηγητές με αρχηγό τον λυκειάρχη θέλουν να τον βλέπουν να τυραννιέται. Εσείς όμως Κύριος (με κάπα κεφαλαίο - για οποίον δεν το κατάλαβε) παρακολουθείτε τα μαθήματα σας ανελλιπώς (και είστε και άριστος σε αυτά – καλά υπάρχει ένα πρόβλημα στην ορθογραφία αλλά δεν είστε και ο Μπαμπινιώτης) και πέφτετε για ύπνο σύμφωνα με το πρόγραμμα του σχολείου. Αλλά για να επιβιώσετε κάνετε και τα χατίρια στους συμμαθητές σας (με ακριβό αντάλλαγμα φυσικά, δεν είναι Animal Crossing εδώ – ό,τι έχετε ευχαρίστηση!). Αν ο Jimmy βοηθήσει μια κοπέλα να πάρει πίσω κάτι που της έκλεψαν αυτή θα του δώσει ένα φιλί (καταξοδεύτηκε!). Αν βοηθήσει ένα σπασικλάκι να εκδικηθεί κάποιον που του φέρθηκε άσχημα αυτός θα τον βοηθήσει στα μαθήματα του και πάει λέγοντας. Επικρατεί γενικώς το «δούναι και λαβείν» στο παιχνίδι.

Μπορείτε να συνάπτετε σχέσεις με τα κορίτσια του σχολείου (ψηλές, κοντές, ξανθιές, μελαχρινές – όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει ο Τζίμης ο σαβ******μης), αλλά και με τα αγόρια (ωραίο το φουστάνι σου Γιώργο μου!). Υπάρχει μια ελευθερία στο παιχνίδι, όπως στα περισσότερα της Rockstar, όχι μόνο στον χώρο αλλά και στην συμπεριφορά. Εκτός σχολείου υπάρχει μια ολόκληρη πόλη να εξερευνήσετε. GTA: School το χαρακτήρισαν πολλοί όταν κυκλοφόρησε και δεν είχαν και άδικο.



Στον οπτικό τομέα (μεσ’ την κλισαδούρα είμαι σήμερα) το παιχνίδι είναι γοητευτικό! Στο 360 δίνει ρέστα αλλά και στις άλλες κονσόλες δεν θα σας απογοητεύσει (μπορεί να μην δίνει ρέστα αλλά θα κεράσει μια λεμονίτα). Οι χαρακτήρες είναι όλοι τους μοναδικοί, σε όλο το παιχνίδι δεν θα συναντήσετε ούτε διδυμάκια ουτε δεκαδυμάκια όπως πχ σε άλλα sand-box παιχνίδια. Η μουσική είναι όπως την περιμένεις από την Rockstar. Εγκλιματισμένη με το παιχνίδι και χωρίς να εκνευρίζει όπως πχ σε άλλα sand-box παιχνίδια. Ο χειρισμός είναι επίσης πολύ καλός και με απόκριση (αν και επειδή χρησιμοποιεί όλο το χειριστήριο το ρημαδοπαίχνιδο θέλει τον χρόνο του) χωρίς όμως να μπερδεύει τον παίχτη όπως πχ σε άλλα sand-box παιχνίδια (deja-vu - κάπου το έχω ξαναπεί αυτό)

Τι να γράψω στο επίλογο ότι το προτείνω ανεπιφύλαχτα; ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ! Το συστήνουν 87 κατασκευαστές πλυντηρίων (σύμφωνα με το GamesRankings στο οποίο έχει σκορ 87% από 87 reviewers) εγώ θα πω το αντίθετο!

Back to school (φτου φτου μακριά από μας)

Assassin’s Creed (Playstation 3, Xbox 360)

Το Σωτήριον Έτος 1191 στην πόλη της Ιερουσαλήμ, κατά την περίοδο της 3ης Σταυροφορίας (η 1η και η 2η είχαν μεγάλη επιτυχία και είπαν να το κάνουν τριλογία), γινόταν της κακομοίρας. Ίντριγκες, αντιπαραθέσεις, σκάνδαλα, δολοφονίες… Εδώ ακριβώς (στις δολοφονίες) έρχεται ο Altair να συνεισφέρει. Ο Altair είναι πρόγονος του Desmond, ενός πτωχού πλην τίμιου μπάρμαν, ο οποίος πιάστηκε αιχμάλωτος από μία ερευνητική εταιρεία. Η εταιρεία Abstergo Industries θέλει να δοκιμάσει στον Desmond την νέα της συσκευή, το Animus, για να ανακαλέσει τις μνήμες του από τον προγονό του τον Altair. Γενικά το σενάριο του παιχνιδιού είναι ένα συμπούρμπουλο αλλά καθώς προχωράτε όλα αποκτούν μια λογική και μια συνοχή. Ο Altair εκεί που πήγαινε να κλέψει κάτι ανεκτίμητο (ένα διαμάντι, ένα ρουμπίνι, μια ταμπλέτα για τα κουνούπια) τον κάνουν τσακωτό και αναγκάζεται να σκοτώσει όλους όσους παρευρίσκονταν στην σεμνή εκείνη τελετή. Ο προϊστάμενος του όμως (ο αρχηγός των δολοφόνων ντε!) δεν είναι ευχαριστημένος με την πράξη αυτή γιατί, όπως λέει, αψήφησε τους 3 νόμους της συμμορίας (σύμφωνα με το άρθρο 22, παράγραφο 15 του συντάγματος των Assassins) αλλά επειδή είναι μεγαλόψυχος του δίνει μια δεύτερη ευκαιρία να επανορθώσει (να ’ναι καλά ο άνθρωπος). Του αναθέτει διάφορες αποστολές τις οποίες και φέρνοντας εις πέρας ο Altair ξανακερδίζει την θέση του στην οργάνωση. Στο σενάριο εμπλέκονται οι Ναΐτες ιππότες, οι Τεύτονες, ο Βασιλιάς της Αγγλίας, ο Ναός του Σολωμόντα (ο Mister Bean και ο Λιακόπουλος λείπουν) και άλλα γνωστά ιστορικά πρόσωπα (και κτίρια) με φιλικές συμμετοχές. Εν τω μεταξύ ο Desmond που «ζει» μέσα από τα μάτια του Altair όλη την ιστορία προσπαθεί να καταλάβει γιατί τον έχουν απαγάγει (καλός μουρόχαβλος είναι κι αυτός) και μερικές φορές προσπαθεί και να δραπετεύσει (καλά δεν σφίγγεται κιόλας, μάλλον του καλαρέσει εκεί).



Εσείς ελέγχετε εναλλάξ τον Altair και τον Desmond ανάλογα με την εποχή και με το σενάριο του παιχνιδιού. Ελέγχοντας τον Altair μπορείτε να εξερευνήσετε ελεύθερα ολόκληρη την πόλη. Μπορείτε να ξεγοφιαστείτε στο περπάτημα στα στενοσόκακα της περιοχής ή να γκρεμοτσακιστείτε άφοβα κάνοντας parkour (ναι αυτό που κάνουν τα δωδεκάχρονα και μπαίνουν στο γύψο) από ταράτσα σε ταράτσα και από μπαλκόνι σε μπαλκόνι. Ομολογώ ότι το parkour είναι πολύ ευχάριστος τρόπος μετακίνησης και πολύ απλός αρκεί να χρησιμοποιήσετε τον αναλογικό μοχλό προς οποιαδήποτε κατεύθυνση και ο Altair πηδάει, σκαρφαλώνει, τρέχει, κρύβεται και γενικά τα κάνει όλα (και συμφέρει). Το σύστημα μάχης είναι επίσης απλοποιημένο μιας και χρησιμοποιείτε ένα και μόνο κουμπί. Ο Desmond από την άλλη μόνο να περπατάει ξέρει (και αυτό όχι με ιδιαίτερη επιτυχία) και να αλληλεπιδρά με κάποια αντικείμενα και ανθρώπους, μέχρι εκεί.

Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι πολύ όμορφα και με τον αέρα της εποχής. Το animation είναι εξίσου καλό και δύσκολα θα δείτε τον Altair να επαναλαμβάνεται στις κινήσεις του. Οι περιοχές που θα εξερευνήσετε είναι γραφικές (σαν την Αράχοβα ένα πράγμα) και λεπτομερείς και θα πιάσετε τον εαυτό σας πολλές φορές να κάνει άσκοπες βόλτες χωρίς να ακολουθεί το σενάριο του παιχνιδιού. Οι χαρακτήρες είναι επίσης πολύ καλοσχεδιασμένοι. Ο Altair φοράει ένα διακριτικό συνολάκι (Dolce & Koudouna 325€) που ολοκληρώνεται με μια κουκούλα που του καλύπτει την καούκα. O Desmond είναι πιο απλά ντυμένος (από την δουλειά τον πήραν τον άνθρωπο) με ένα τζιν και μια μπλουζίτσα (από τα πανέρια της λαϊκής 2,5€).



Ο ήχος είναι επιβλητικός και αποπνέει την φρεσκάδα της εποχής (ναφθαλίνη δηλαδή). Το accent των κατοίκων είναι μια μίξη αγγλο-γαλλικο-αραβο-εβραϊκών που μας δείχνει ότι η Μέση Ανατολή δεν έχει Linguaphone ούτε και παράρτημα Στρατηγάκη.

Είναι must buy πρώτης γενιάς τίτλος των PS3 και 360 που σέβεται την ιστορία και τον εαυτό του (μη με ρωτήσετε από πού το κατάλαβα αυτό).
Πάω να προσκυνήσω τους ιερούς τόπους…που πάτησε ο Altair!