font resizer

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Saturn. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Saturn. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ελληνικά περιοδικά για video games

Τι ωραίες εποχές την δεκαετία του ’90, που πήγαινα στην κυρα-Κούλα την περιπτερού και χάζευα ολόκληρο σταντ με περιοδικά για βιντεοπαιχνίδια μέχρι να αποφασίσω που θα πάει το χαρτζιλίκι μου! Δε λέω καλές και άγιες οι εποχές του internet που μαθαίνω για την κυκλοφορία του GTA V πριν ξεκινήσει την ανάπτυξη του η Rockstar αλλά δεν συγκρίνεται με τις 50 σελίδες γυαλιστερό χαρτί για διάβασμα χωρίς τον κίνδυνο η μυωπία να ξεπεράσει σε αριθμό τα δάχτυλα ενός χεριού μιας χελώνας νίντζα. Η ιστορία του ειδικού τύπου για ηλεκτρονικά παιχνίδια στην Ελλάδα είναι πλούσια και βοήθησε στην γενικότερη άνθηση της βιομηχανίας στη χώρα. Μπορεί αρκετά από τα περιοδικά που ακολουθούν να ήταν μεταφράσεις ξένων εντύπων αλλά σε μια εποχή που ο Έλληνας gamer είχε μηδαμινές πηγές πληροφόρησης, βοήθησαν στην ενημέρωση και «εκπαίδευση» πολλών από εμάς. Ας γυρίσουμε, λοιπόν πίσω το χρόνο σε μια αναδρομή στην ιστορία και να δούμε μερικά από τα περιοδικά για console video games που κυκλοφόρησαν στη χώρα μας.


Gamer
Το περιοδικό Gamer ήταν το πρώτο έντυπο που ασχολούνταν αποκλειστικά με τα video games στην Ελλάδα. Κυκλοφόρησε το 1993 ως ένθετο του περιοδικού USER. Κάλυπτε μηχανήματα όπως Super NES, Mega Drive, Game Boy και Game Gear με news, previews, reviews, cheats και γενικά ήταν ένα πλήρες περιεχομένου, ένθετο έντυπο για την εποχή του.


GamePro
Το πρώτο περιοδικό για video games που είχε στο εξώφυλλο του τιμή και barcode (λέμε τώρα) ήταν το περιοδικό GamePro το 1995. Με την συνταγή (και την ύλη) του αντίστοιχου ξένου κατάφερε να γίνει ένα από τα δημοφιλέστερα περιοδικά του χώρου αφού κυκλοφόρησε για 12 συναπτά έτη. Στα πρώτα χρόνια αποτελούνταν σχεδόν αποκλειστικά από μεταφρασμένα κείμενα αλλά μετέπειτα απέκτησε δικό του χαρακτήρα και δικούς του συντάκτες. Μετά από αρκετά σκαμπανεβάσματα με αλλαγές εκδοτικών οίκων, συντακτών, περιεχομένου κ.α. μας αποχαιρέτισε με το τελευταίο του τεύχος το 2007 έχοντας καλύψει σχεδόν 3 γενιές κονσολών.


Games

Το 1997 μέσα στην τρέλα και το άνοιγμα της αγοράς από το Playstation κυκλοφορεί το περιοδικό Games. Το έντυπο ήταν κατά κάποιο τρόπο η εξέλιξη των ολιγοσέλιδων αφιερωμάτων του περιοδικού Αλμανάκο στα βιντεοπαιχνίδια- αφού άνηκαν στον ίδιο εκδοτικό οίκο. Το περιοδικό ήταν τόσο δημοφιλές που είχε δική του εκπομπή για βιντεοπαιχνίδια στο Mad TV (Mad Games) και είχε διοργανώσει εκδηλώσεις αφιερωμένες στα games με τον τίτλο Games Festival. Το Games ήταν, μαζί με το GamePro, τα δημοφιλέστερα ελληνικά έντυπα για video games της χώρας, με φανατικούς αναγνώστες. Μετά από 13 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο περίπτερο της γειτονιάς μας, το Games έκλεισε με το τελευταίο τεύχος να κυκλοφορεί στις αρχές του 2010 και μαζί του κατέρρευσε και το ράφι με τα multiformat ελληνικά περιοδικά.


Pixel N.G.

Το 1996 το «παραδοσιακό» Pixel γράφει το GAME OVER και κλείνει μια μακρά – επιτυχημένη περίοδο στον χώρο των υπολογιστών. Το 1997 αποφασίζεται η επανακυκλοφορία του περιοδικού σύμφωνα με τις επιταγές της μόδας και εγένετο Pixel Next Generation ένα περιοδικό αποκλειστικά για console games. Το εγχείρημα δεν κράτησε πολύ μιας και το περιοδικό πλέον στόχευε σε διαφορετικό κοινό από αυτό που άφησε πίσω του με τους home computers και έτσι το Game Over ήταν αναπόφευκτο για δεύτερη φορά παρά την ποιότητα και τις δυνατότητες του εντύπου.


PlayStation Magazine
Με την απόλυτα επιτυχημένη πορεία του Playstation παγκοσμίως αλλά και στην Ελλάδα δεν θα αργούσε να έρθει και το, αποκλειστικά για την κονσόλα, περιοδικό. Το έντυπο κυκλοφόρησε το 1997 και μας συντρόφευε για αρκετά χρόνια μέχρι και την έλευση του OPS2 Magazine. Φυσικά ήταν καθαρά μετάφραση του αντίστοιχου Αγγλικού με το απαραίτητο συνοδευτικό demo CD σε κάθε τεύχος.


Sega Power
Κοντά στον βασιλικό… ποτίζεται και η γλάστρα. Το Saturn δεν πήγαινε και πολύ καλά αλλά αφού οι Πλεϋστεϊσιονάδες (όπως έλεγε γνωστό περιοδικό τότε!) είχαν δικό τους περιοδικό οι Sega fans δεν θα έμεναν έτσι. Το Sega Power κυκλοφόρησε το 1997 και ασχολούνταν κυρίως με παιχνίδια του Saturn αλλά είχε και κάτι ψιλά από Mega Drive και Game Gear συν ένα demo CD για Saturn σε κάθε τεύχος. Εννοείται ότι ήταν και αυτό μετάφραση του Αγγλικού αντίστοιχου εντύπου (Saturn Power) και δυστυχώς είχε την τύχη της κονσόλας που εκπροσωπούσε, με ελάχιστα τεύχη να κυκλοφορούν.


Nintendo World

Και να τι έλειπε να συμπληρωθεί η 32/64μπιτη γενιά! Το Nintendo World κυκλοφόρησε το 1998 και ασχολούνταν με παιχνίδια του Ν64, λίγες σελίδες αφιερωμένες στο «με το ένα χειριστήριο στον τάφο» Super NES και ακόμα πιο λίγες στο «περιμένω να βγουν τα Pokemon για να κάνω δυναμικό comeback» GameBoy. Και μια ακόμα μετάφραση στα ελληνικά έντυπα χωρίς, αυτό να σημαίνει ότι έλειπε η ποιότητα.


PlayStation Tips

Το 1998 ενώ το Playstation ήταν στον κολοφώνα της δόξας του απέκτησε και ξεχωριστό περιοδικό για walkthroughs και cheats. Το ότι ήταν μετάφραση του αντίστοιχου Αγγλικού και το ότι περιείχε demo CD είναι δεδομένα!


Play
Το 2000 και ενώ η βιομηχανία βρισκόταν σε μεταβατική περίοδο καθώς ετοιμαζόταν να μπει για τα καλά στη νέα γενιά κονσολών με το Dreamcast να κυκλοφορεί περίπου ένα χρόνο στα μέρη μας και το PS2 να απέχει 2-3 μήνες από το launch κυκλοφορεί το περιοδικό Play. Στόχευε σε διευρυμένο κοινό προσπαθώντας να ικανοποιήσει console και pc gamers. Ήταν αρκετά περιεκτικό και μας ερχόταν με συνοδευτικό CD (με demo για pc) δυστυχώς, όμως η κυκλοφορία του διακόπηκε μετά από λίγα τεύχη.


PS2 magazine

Το 2001 και αφού το PS2 είχε ένα, περίπου χρόνο στην χώρα μας χωρίς αποκλειστικό, για την κονσόλα, έντυπο κυκλοφορεί το ανεπίσημο PS2 magazine προσπαθώντας να καλύψει το κενό. Το περιοδικό συνοδευόταν από DVD με video νέων παιχνιδιών για το PS2.


PS tips

Αναβιώνοντας στιγμές της προηγούμενης γενιάς κυκλοφορεί σχεδόν ταυτόχρονα με το PS2 magazine το PS tips. Το περιοδικό ήταν διμηνιαίο και περιείχε walkthroughs και cheats για τις κονσόλες Playstation (PSone, PS2).


PlayStation 2 Official Magazine

Το 2003 έρχεται στην Ελλάδα το επίσημο περιοδικό του PS2 όπως πρέπει… Με τις μεταφράσεις του και το demo DVD δηλαδή! Κυκλοφορούσε μέχρι να έρθει ο διάδοχος του και να το ενσωματώσει στην ύλη του.


PlayOn!

Η απόπειρα του εκδοτικού οίκου που μας έδωσε το Pixel να ξαναμπεί στον χώρο των περιοδικών για video games γίνεται με το PlayOn το 2005. Το έντυπο κυκλοφόρησε στην ανατολή της τωρινής γενιάς μηχανημάτων κοντά στο launch του Xbox360 αλλά κάλυπτε κυρίως παιχνίδια της προηγούμενης. Παρά την ποιότητα του εντύπου, το μεράκι και την όρεξη των συντακτών κυκλοφόρησαν μόλις 6 τεύχη αφήνοντας μας με την χαρά…


PlayStation Official Magazine

Και ερχόμαστε στο μοναδικό – ελληνικό- περιοδικό αποκλειστικά για βιντεοπαιχνίδια που θα βρείτε αν πάτε σήμερα στο περίπτερο (για αύριο δεν ξέρω). Το Official Playstation Magazine μας ήρθε το 2008 απευθυνόμενο σε κατόχους κονσολών Playstation (PS3, PSP και μια τζούρα PS2). Εννοείται ότι είναι μετάφραση του Αγγλικού και εννοείται ότι έχει demo Blu-Ray! Απ’ το ολότελα…


Και ερωτώ αγαπητοί, συναγωνιστές gamers: Ποιος ψέκασε; Ποια επιδημία έπεσε πάνω στα περιοδικά; Ποιος πήγε και άπλωσε τα ρούχα στη ταράτσα; Οι νέα γενιά gamers απαξιώνει τόσο πολύ τα έντυπα για χάρη του διαδικτύου που αυτά σταματούν να κυκλοφορούν; Δεν νομίζω ότι οι περισσότεροι θα λέγαμε όχι σε ένα καλογραμμένο – φθηνό περιοδικό για το αγαπημένο μας χόμπι. Τότε γιατί τέτοιο θανατικό; Τα ελληνικά έντυπα ακολουθούν απλώς τα αντίστοιχα ξένα, και μειώνονται ή μήπως η ελληνική πραγματικότητα είναι αυτή που καθιστά απαγορευτική την έκδοση τους; Μήπως είμαι παλιομοδίτης, συντηρούκλα και οπισθοδρομικός που ζητάω εν έτη 2010 ενημέρωση – και - από περιοδικό αντί να αναπαυθώ – μόνο - στις ανέσεις του internet; Η συνύπαρξη αυτών των δύο είναι αδύνατη ή μήπως υπάρχει μια μέση λύση; Πολλά ερωτήματα, που δεν βρίσκω απάντηση. Αλλά τι να σου κάνει, ένα μυαλό κι αυτό καμένο…

Και οι ξένοι καλοί είναι… στα video games!

Αφού ευλογήσαμε τα γένια μας με τις εγχώριες διαφημίσεις της βιομηχανίας ας δούμε και μερικές εμπνεύσεις εκτός συνόρων. Εκεί φυσικά τα πράγματα είναι πιο ανεπτυγμένα όσον αφορά το μάρκετινγκ των εταιρειών το οποίο είναι και πιο επιθετικό (που είναι οι εποχές που ο Crash πήγαινε στα γραφεία τις Nintendo για να πλακώσει τον Mario!) και πιο αποτελεσματικό (λόγω διευρυμένου κοινού). Για να δούμε…

Ο Romero μετά την επιτυχία που έκαναν τα δημιουργήματα του (Wolfenstein, Quake, Doom) την «άκουσε» (την Πρωτοψάλτη, ποια άλλη;) και άρχισε να γκρεμίζει ότι έχτισε. Αφού μας απείλησε ότι θα γίνουμε η … bitch του (Πες μου τι είσαι;) μετά αντί να το δικαιολογήσει με κάνα παιχνίδι της προκοπής βγάζει το Daikatana που είναι τόσο χάλια όσο ακούγεται. John YOU suck it down!


Αν βγάζαμε το Ν64 από το κάτω μέρος της διαφήμισης, αυτή θα μπορούσε κάλλιστα να αφορά το Super Mario Galaxy! Πολύ έξυπνη διαφήμιση που μας προετοιμάζει για τα 64 bit (ΟΥΑΟΥ) που θα φέρει το Ν64, «που δεν έχει κανένα άλλο ηλεκτρονικό σύστημα ή υπολογιστής που φτιάχτηκε ποτέ» - έτσι λέει το κείμενο - (το ρημαδο-Jaguar τελικά πόσα bit ήταν;)


Go to hell, μας εύχονται από την Visceral Games (ευχαριστούμε παιδιά, επίσης) με ένα promotion που θα ζήλευε ακόμα και το διαζύγιο της Μενεγάκη (που το θυμήθηκα;), κατάφεραν ένα μετριο-καλούτσικο παιχνίδι (τα reviews το λένε, όχι εγώ) να μας κάνουν να το θέλουμε σαν παλαβοί! Μπράβο στα παιδιά, άντε τώρα σιγά, σιγά στον όγδοο κύκλο της κόλασης για το αμάρτημα της απάτης (Fraud) που διαπράξατε…


Το ξέρεις ότι είναι ζωντανό. Χειρότερα. Το ξέρει ότι είναι ζωντανό… Η πρώτη σκέψη που περνάει από το μυαλό μας όταν πατάμε κατά λάθος ένα φίδι και δεν το σκοτώνουμε. Το Dreamcast «σκέφτεται» μας λέει η Sega αλλά μάλλον το ‘κάψε από την πολύ σκέψη 2 χρονάκια μετά από την κυκλοφορία του, κρίμα…


Φτου σας δεν ντρέπεστε λίγο να κοιτάτε τέτοια πράγματα, κι αν δεν τα κοιτάτε η Sega σας ενημερώνει ότι εκτός από τις εικόνες των παιχνιδιών της, για το Saturn, στο διαφημιστικό υπάρχει και μια τσίτσιδη στο μπακράουντ, να κυλιέται στα σατέν σεντόνια. Θου Κύριε.


Όχι, δεν έκανα λάθος. Δεν είναι ελληνική η διαφήμιση (αμέσως να το βγάλουμε το συμπερασματάκι μας) αλλά Βρετανική… Πολύ εμπνευσμένη και με κοινωνικό μήνυμα (;;;). Μπράβο στους Άγγλους που, κάπου τουλάχιστον, έχουν γούστο…

Greeks do it better... και στα video games!

Ναι εντάξει, είναι λίγο παραπλανητικός ο τίτλος. Δεν είμαστε ιδιαίτερα ανεπτυγμένοι στην βιομηχανία των ηλεκτρονικών παιχνιδιών (άλλα λέει εδώ) όμως, όπως πάντα, αν θέλουμε είμαστε μπροστάρηδες! Την τελευταία δεκαετία του αιώνα και καθώς με την είσοδο των 32/64bit μηχανημάτων το gaming γίνονταν mainstream, ο ελληνικός ειδικός τύπος είδε φως στα video games και είπε να περάσει να πιει ένα καφέ! Πολλά περιοδικά, ακόμα και για μηχανήματα που δεν πούλαγαν ιδιαίτερα καλά (βλ. Saturn) έκαναν την εμφάνιση τους (και πολύ σύντομα έκαναν και την εξαφάνιση τους!) και επιτέλους οι Έλληνες αντιπρόσωποι των εταιρειών της βιντεογκεϊμικής βιομηχανίας στην χώρα μας είχαν την ευκαιρία να προβάλλουν τη πραμάτεια τους (πάρε, πάρε έχω και μεμορη καρντ και ραμπλ πακ λέμεεε...). Γιατί καλό το διαδίκτυο, αλλά για να μου πει ποιος ξέρει τι ποσοστό διείσδυσης είχε το 1997 το internet στην Ελλάδα; Δεν βλέπω χέρια… Γι' αυτό λοιπόν και ο μόνος τρόπος να κάνεις ένα παιχνίδι γνωστό ήταν να το προβάλεις από κάποιο έντυπο.

Δεν ξεκίνησαν ευφάνταστα οι διαφημιστές και μαρκετίστες... Μια φωτογραφία από το εξώφυλλο του παιχνιδιού, ο τίτλος του από κάτω/πάνω/πλάγια, για ποιο μηχάνημα κυκλοφορούσε άντε και κάνα τηλέφωνο του διανομέα έτσι για να δείξουμε ποιοι είμαστε! Αλλά δεν αργήσαμε να βάλουμε την φαντασία μας να δουλέψει!


Nintendo


Και να οι διαφημίσεις του Nintendo 64 με πονηρά υπονοούμενα! Την στιγμή που η Ninty κοιμόταν τον ύπνο του cartridge, η Nortec έβαλε τα μεγάλα μέσα. «Τι θα γίνει Yamauchi (ο τότε πρόεδρος της Nintendo) με το προφίλ μας; Ακόμα τα προνήπια θα κυνηγάμε; Αφού δεν ανοίγεσαι εσύ θα προχωρήσουμε μόνοι μας...» Ορίστε τα αποτελέσματα:

Το stick μου, δίνει χαρά…


Σας παίρνω και τους 4 μαζί, χωρίς έξτρα χρέωση...


Game Boy Advance SP for Men (με άρωμα φρούτα του δάσους)


Ενήλικα λογοπαίγνια, ένα σοβαρό N64 λογότυπο (όχι τα πράσινα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε καραβάκια στο Αιγαίο...) και πολύ πιασάρικες ατάκες (wanna play? HELL YEAH!). Και δεν περιορίστηκαν μόνο στα περιοδικά για video games αλλά το προχώρησαν, βάζοντας αυτές τις διαφημίσεις και σε περιοδικά όπως Playboy και Nitro! Έμπαινε Nortec έμπαινε!


Sony


Οι διαφημίσεις για το πλαστέλι (έτσι λέμε το PlayStation στην επαρχία) πάντα μου φαίνονταν κομματάκι περίεργες. Και οι τηλεοπτικές αλλά και αυτές των εντύπων είχαν κάτι που σε έκαναν να νιώθεις λίγο γκαγκά. Αλλά πάντα είχαν το κατιτί τους που σε «ανάγκαζαν» να τις προσέξεις!

Σαν να μου ήρθε μια λιγούρα!


Προχθές έκανα τσεκ απ δεν μου 'πε τίποτα ο γιατρός...


Πολλά χρόνια θα ζήσεις και ένα δρόμο θα διαβείς σε έξι. Τώρα έξι μέρες, έξι μήνες, έξι χρόνια θα σε γελάσω...


Ιδιαίτερες και σίγουρα αξιοπρόσεκτες. Οι διαφημιστές της Sony πρέπει να ήταν λίγο «Λόλα να ένα μήλο» την εποχή εκείνη (ήταν απότομη η ανέλιξη στην κορυφή της βιομηχανίας) αλλά η δουλειά τους ήταν ξεχωριστή και σίγουρα πρωτότυπη.


Sega


ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙΣ, ΤΟ ΖΕΙΣ! Πολύ καλή προσπάθεια της Zegetron να κουνήσει λίγο το Saturn από τα ράφια. Δεν τα κατάφερε, αλλά τι να σου κάνει κι αυτή αν η μαμά Sega τα έχει εντελώς χαμένα και δεν ξέρει που να πρωτοκοιτάξει (Saturn, 32Χ, Mega CD).



Killer line-up της κονσόλας με παιχνιδάρες (Tomb Raider, Duke Nukem 3D, Sega Rally, Sonic 3D - ναι θα ‘θελε) και network capabilities (ΟΟΥ ΜΑΗ ΓΚΟΝΤ). Και με ατάκα που την άκουγα συνεχώς και μου είχε κολλήσει – Και η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο. Κρίμα για το Saturn, του άξιζαν καλύτερα…

Οι έντυπες ελληνικές διαφημίσεις για video games έχουν πάρει, πλέον, το δρόμο των περιοδικών! Κατηφόρα. Από εκεί που είχαμε μισό περίπτερο με περιοδικά να χαζέψουμε (Pixel, GamePro, Games, PlayStation Magazine, PlayStation 2 Official Magazine, PlayStation Tips, Nintendo World, PlayOn!, PS2 magazine, Play, Sega Power… ξεχνάω κανένα;) τώρα μια χούφτα χιόνι… Κρίμα πάντως τέτοιο ταλέντο να πάει χαμένο, ας είχαμε τουλάχιστον τηλεοπτικές διαφημίσεις να ξεγελιόμαστε… αλλά αφήστε καλύτερα αυτές κοστίζουν…

Pandemonium (PlayStation, Saturn, N-Gage)


Το Pandemonium σας δίνει τον έλεγχο του Fargus και της Nikki δύο μαθητευόμενων μάγων που τα έκαναν θάλασσα. Εκεί που δοκίμαζαν κάποια ξόρκια (χωρίς συγκεκριμένο λόγο, έτσι για το καλό) έκαναν και ένα το οποίο εμφάνισε ένα τέρας που κατέστρεψε μια ολόκληρη πόλη (τύφλα να ‘χει ο Αβραμόπουλος). Εσείς ελέγχοντας τους καλείστε να μαζέψετε τα ασυμμάζευτα… Το παιχνίδι είναι 2.5 D από τα πολλά που βγήκαν τα πρώτα χρόνια ζωής των 32 bit κονσολών. Αυτό σημαίνει ότι ναι μεν είναι side scroller (2 D) αλλά έχει τρισδιάστατα περιβάλλοντα και πολυγωνικούς χαρακτήρες (το υπόλοιπο μισό D)

Ο Fargus είναι ένας ζογκλεράκος με εκνευριστική φωνή, και συμπεριφορά, δεν πηδάει ψηλά αλλά έχει μια κουδουνίστρα (ραβδί-μαριονέτα επίσης εκνευριστική) με την οποία μπορεί να προκαλεί ζημιά στους αντιπάλους του. Η Nikki είναι μια νεαρή μάγισσα ντυμένη σαν την Γαβριέλα (από την γνωστή σειρά Ζήνα) που έχει καλό άλμα (χάλκινο στο τριπλούν στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα) αλλά δεν έχει όπλο. Ο συνδυασμός αυτών των δύο θα σας βοηθήσει να τερματίσετε το παιχνίδι (εγώ παίζω μόνο με την Nikki και χρησιμοποιώ τις μαγείες που μου δίνονται κατά την διάρκεια του παιχνιδιού - αλλά άλλο αυτό).



Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι μέτρια, ακόμα και για την εποχή τους αλλά το παραβλέπουμε γιατί έχει όμορφα περιβάλλοντα και πρωτότυπες πίστες. Οι χαρακτήρες δεν είναι καλοσχεδιασμένοι (είναι τόσο μικροί στην οθόνη που εννοείται ότι δεν ξεχωρίζεις χαρακτηριστικά προσώπου) αλλά τα FMV είναι αρκετά καλά. Ο χειρισμός είναι εύκολος, ενός τυπικού side scroller, και έχει καλή απόκριση. Σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού ακούμε ευχάριστες μελωδίες και περιβαλλοντικούς ήχους, και οι φωνές των πρωταγωνιστών είναι οι αναμενόμενες (αυτό που περιμέναμε να ακούσουμε: έναν σπαστικό τζόκερ και μια χαζοχαρούμενη μάγισσα).


Το Pandemonium 2 που κυκλοφόρησε ένα χρόνο αργότερα (μετά την τεράστια επιτυχία του πρώτου, αφού αγόρασε όλα τα αντίτυπα ο δημιουργός με την μάνα του) βελτιώθηκε σε πολλούς τομείς ειδικά στον επανασχεδιασμό των χαρακτήρων (αφού έφτασε η Nikki να απειλεί την Lara σε γκάλοπ μεταξύ gamer – ιερόσυλοι!!!) αλλά δεν προσέθεσε κάτι καινούριο και έτσι δεν επήλθε συνέχεια στο franchise.

Αν σας αρέσουν τα side scrollers και έχετε μία από τις παραπάνω κονσόλες (αν έχετε N-Gage μπράβο στην υπομονή σας) είναι ένα καλό παιχνίδι του είδους που θα σας διασκεδάσει (αυτή είναι η δουλειά του ζογκλέρ άλλωστε!)